In Afrika leven miljoenen mensen van hun vee. Maar de dierengezondheidszorg is er vaak ontoereikend. Wanneer mensen hun kudde verliezen door ziekte, droogte of conflict, verliezen ze alles: hun trots, cultuur, spaargeld en voedsel. Door het vee te verzorgen en de productie te verbeteren, strijdt Dierenartsen Zonder Grenzen samen met de lokale bevolking tegen honger en armoede.

Ik doe een gift

Geschiedenis

Er was eens...

Dierenartsen Zonder Grenzen wordt in 1990 opgericht door 18 Belgische dierenartsen, met aan het roer professor Pascal Leroy en als startkapitaal 400.000 Belgische frank. Hij slaagt erin zijn Vlaamse en Waalse collega's en de faculteiten Diergeneeskunde van Luik en Gent te overtuigen om zich aan te sluiten bij een hulpprogramma voor landbouw en veeteelt om de armoede in het Zuiden te bestrijden. Tien jaar daarvoor werd in Frankrijk de eerste Vétérinaires Sans Frontières opgericht.

Zuid-Soedan: koeien vaccineren om kinderen te redden

In 1995 komt Dierenartsen Zonder Grenzen in een stroomversnelling terecht. UNICEF is op zoek naar een gespecialiseerde vereniging die voedselhulp kan verlenen aan de slachtoffers van het door burgeroorlog getroffen Soedan. Het Kinderfonds van de Verenigde Naties leidt er een programma rond poliovaccinatie, maar krijgt weinig steun van de lokale bevolking. De veehouders willen enkel meewerken aan de poliocampagne als er ook iets wordt gedaan aan de gezondheid van hun veestapel. "Als onze dieren sterven, hebben onze kinderen toch geen toekomst", zeggen ze.

In een land waar de runderpest op dat moment heuse ravages aanricht, brengt Dierenartsen Zonder Grenzen de nodige technische expertise. De organisatie richt in 1996 het Southern Sudan Animal Health Auxiliary Training Institute (SSAHATI) op om veehouders op te leiden tot dierenverzorgers. Dankzij een warmtestabiel vaccin, dat 30 dagen bewaard kan worden zonder koeling, kunnen de lokale dierenverzorgers lange afstanden afleggen om afgelegen gemeenschappen te bezoeken en hun dieren te vaccineren. De dierenverzorgers zijn essentieel voor het onder controle krijgen van de runderpest: ze sensibiliseren veehouders, onderzoeken verdachte ziektegevallen in de rondtrekkende kuddes en kunnen zo nieuwe uitbraken vermijden.

Sinds 2005 is Soedan vrij van runderpest en sinds 2011 zelfs de hele wereld. Maar het opleidingscentrum in Marial Lou zet zijn werk voort, onder leiding van de Zuid-Soedanese overheid, want andere dierziektes tasten het levensonderhoud van de veehouders aan.

Meer partnerlanden, groter budget

Na Zuid-Soedan start Dierenartsen Zonder Grenzen ook projecten in Mali, Niger, Kenia, Oeganda, Rwanda, Burkina Faso, Mauritanië, de Comoren en de Democratische Republiek Congo. In 2008 worden de projecten in Mauritanië en de Comoren afgesloten en overgedragen aan de lokale bevolking. In 2014 start de ngo voor het eerst een project op in Burundi.

We spitsen ons als een van de weinige ontwikkelingsorganisaties toe op de veeteelt en onze expertise staat wereldwijd hoog aangeschreven. We krijgen financiële steun van de Belgische ontwikkelingssamenwerking, de Europese Commissie, USAID, de Verenigde Naties, de Afrikaanse Unie... Het jaarlijkse werkingsbudget evolueert van 30 miljoen Belgische frank (750.000 euro) in 1995 naar bijna 9 miljoen euro in 2010 en 13 miljoen euro in 2012. Vandaag leiden twee regionale kantoren in Nairobi (Kenia) en Niamey (Niger) de werking van onze programma's in West- en Oost-Afrika in goede banen.

Ook in België

De expertise van Dierenartsen Zonder Grenzen laat zich ook in België steeds meer voelen. In 2006 richt de organisatie samen met het Instituut voor Tropische Geneeskunde en de faculteiten Dierengeneeskunde van Luik en Gent het Belgische platform voor tropische diergeneeskunde en veeteelt (be-troplive) op.

Een jaar later start de organisatie met een ontwikkelingseducatieprogramma, om zo de Belgische bevolking en beleidsmakers bewust te maken voor het belang van veeteelt voor duurzame ontwikkeling. Via sensibiliseringsmateriaal en -acties, workshops voor landbouw- en dierengeneeskundestudenten en uitwisselingsreizen tussen Belgische en Afrikaanse landbouwers, wil Dierenartsen Zonder Grenzen de internationale solidariteit stimuleren.