In Afrika leven miljoenen mensen van hun vee. Maar de dierengezondheidszorg is er vaak ontoereikend. Wanneer mensen hun kudde verliezen door ziekte, droogte of conflict, verliezen ze alles: hun trots, cultuur, spaargeld en voedsel. Door het vee te verzorgen en de productie te verbeteren, strijdt Dierenartsen Zonder Grenzen samen met de lokale bevolking tegen honger en armoede.

Ik doe een gift

Zuid-Soedan: aan de slag in een conflictzone

Eind 2013 flakkerde in Zuid-Soedan het geweld op. Meer dan 646 000 mensen zouden intussen hun huizen ontvlucht zijn. Werken onder zulke omstandigheden is niet gemakkelijk. Hoe gaan de collega's op het terrein daarmee om? “Als er na een bombardement geen slachtoffers waren, ging het leven al gauw weer zijn gewone gang,” zegt Francis Karani. Hij werkte tijdens de burgeroorlog in Soedan voor Dierenartsen Zonder Grenzen.

Francis Karani is Keniaan, maar werkte van 1998 tot 2001 voor Dierenartsen Zonder Grenzen in het zuiden van Soedan. Op dat moment woedde daar een zware burgeroorlog. Vandaag is de situatie in bepaalde delen van Zuid-Soedan opnieuw erg gevaarlijk. Daarom vertelt Francis hoe het is om op het terrein te werken tijdens een zwaar gewapend conflict.

Dag Francis, hoe gaat het ermee? Je werkt intussen al een hele tijd niet meer bij Dierenartsen Zonder Grenzen, maar je bent nog steeds erg begaan met wat we doen. Vertel eens hoe je bij ons terechtkwam.

Francis Karani: Voor ik bij Dierenartsen Zonder Grenzen aan de slag ging, werkte ik in Soedan als assistent opslagbeheerder bij UNICEF om er hulpgoederen te verdelen tijdens de hongersnood en de burgeroorlog. Op dat moment was Dierenartsen Zonder Grenzen een van de ngo's die actief waren in het land. Ik ben bij Dierenartsen Zonder Grenzen begonnen in 1998.

Wat was je functie bij Dierenartsen Zonder Grenzen?

Ik was "roving field logistician", een soort rondreizende logistieke medewerker dus. Dat wil zeggen dat ik op bijna alle locaties werkte waar Dierenartsen Zonder Grenzen in Zuid-Soedan actief was. Op dat moment liepen er twee grote projecten: een opleidingscentrum voor dierenverzorgers en een lokaal dierengezondheidsproject, waar ik voor werkte. Werken voor Dierenartsen Zonder Grenzen was altijd heel aangenaam omdat we als team werkten.

Hoe was het voor jou om te werken in Zuid-Soedan?

In Zuid-Soedan heerst een moeilijk klimaat. De regio kampt vaak met overstromingen tijdens het regenseizoen, er zitten gevaarlijke slangen, er vliegen ongelooflijk veel muggen rond en goede wegen zijn er vrijwel onbestaande. Tegenwoordig probeert de regering in ieder geval iets te doen door de staat van het wegennet te verbeteren.

Je vertelde daarnet dat je voor je job het hele land moest doorkruisen. Als de infrastructuur er zo slecht aan toe was, hoe ging dat dan in zijn werk?

We moesten meestal het vliegtuig nemen omdat er geen goede wegen waren. De situatie was het ergst in het zuiden, daar was het land bijna het hele jaar door overstroomd. In Mading, dat nu deel uitmaakt van Zuid-Soedan, hadden we wel twee motorfietsen ter beschikking om de veehouders in de buurt te bezoeken, maar dat kon alleen tijdens het droge seizoen. We maakten ook heuse trektochten van de ene veehouder naar de andere. Die reizen konden soms wel uren duren en we moesten ook geregeld gevaarlijke rivieren oversteken om tot bij de veehouders te geraken.

En dan was er nog de permanente dreiging van de oorlog. Hoe gingen jij en je collega's daarmee om?

Het was natuurlijk geen gemakkelijke situatie. Maar ja, wij waren niet de enigen die het moeilijk hadden. De hele bevolking moest hetzelfde doorstaan​​. Toch zijn we er altijd in geslaagd om ons werk te doen, door te werken als team. Je moet echt wel een teamspeler zijn om bij Dierenartsen Zonder Grenzen te werken. Zuid-Soedan is nu eenmaal geen gemakkelijke plek om te wonen...

Heeft de oorlog jullie werk beïnvloed?

De gebieden waar we werkten werden af en toe gebombardeerd. In het begin vond ik het moeilijk om daarmee om te gaan, maar na een tijdje raak je ook dat gewend. Als er na een bombardement geen slachtoffers gevallen waren, ging het leven al gauw weer zijn gewone gang. We konden er zelfs grappen over maken. Wanneer zo'n vliegtuig weer vertrokken was, lachten we met de mensen die bang waren geweest. Gelukkig is niemand van het team ooit gewond geraakt.

Heb je zelf slachtoffers van bomaanslagen gezien?

Het enige slachtoffer dat ik heb gezien was een oude man, maar hij was niet rechtstreeks door een bom getroffen. De bom was in de buurt van zijn schuilplaats ontploft en hij had zoveel giftige rook ingeademd dat er complicaties waren ontstaan. Daardoor is hij overleden.

Jullie team moet heel gemotiveerd geweest zijn om in zulke moeilijke omstandigheden toch aan de slag te blijven...

In die tijd was Dierenartsen Zonder Grenzen nog een piepjonge organisatie, dus er waren zeker geen hoge salarissen voor het personeel voorzien. We deden het niet voor het geld. Onze motivatie was gebaseerd op de goeie teamspirit in de groep, zowel bij het management als bij de junior medewerkers.

Sinds de onafhankelijkheid in 2011 staat Zuid-Soedan nog altijd voor grote uitdagingen. Ben je optimistisch over de toekomst van het jongste land ter wereld?

Zuid-Soedan heeft nog steeds een erg hoge graad van analfabetisme, maar de situatie is toch al verbeterd sinds de burgeroorlog voorbij is. Veel ouders sturen hun kinderen nu naar school. Maar Zuid-Soedan heeft nog altijd de hulp van de ​​internationale gemeenschap nodig om de volgende stap te kunnen zetten. Op de ontwikkelingsagenda staat nog steeds het verbeteren van de gezondheid van het vee, het wegennet, onderwijs, enzovoort.

Woon je zelf nog steeds in Zuid-Soedan?

Op dit moment ben ik terug in Kenia. Ik ben nog teruggekeerd naar Zuid-Soedan in 2008, maar ik ben er toen maar zes maanden gebleven. Maar ik blijf altijd achter het werk van Dierenartsen Zonder Grenzen staan, daarom volg ik ook al jullie Facebookupdates. God bless you!

Wilt u de Zuid-Soedanese veehouders steunen? Doe een gift. Met 40 euro kunnen onze dierenverzorgers de kudde van 1 Zuid-Soedanees veehoudersgezin inenten tegen de meest voorkomende dierenziektes.